Zoektermen.nl Webmarketing - Voor zoekmachine optimalisatie en website promotie

Hosting

Internet en DNS, de techniek

Elk netwerkapparaat, voornamelijk computers en servers die met het internet zijn verbonden, zijn ook voorzien van een uniek ip adres. Je kunt een website wel bereiken op het internet door het ip adres van de site in te typen in je browser, doch om al die cijfers te onthouden is geen doen. Daarom is er een systeem nodig wat de cijfers omzet naar gemakkelijker te onthouden namen. Dat noemen we het DNS systeem oftewel de Domain Name Service. Deze zet domeinnamen om naar bijbehorende ip adressen en omgedraaid. Op die manier kun je gemakkelijk een website vinden door middel van een naam. Er zijn 13 zogenaamde root-servers die dit allemaal bij houden en zorgen dat elk domein vanaf de hele wereld te vinden is. Bij de root servers zijn zowel naamservers als ook grote organisaties als het SIDN aangesloten, die er voor zorgen dat de juiste gegevens in de databases van de root servers terechtkomen. Voor elke domeinnaam dient er een A record in de DNS database aanwezig te zijn. Dit zorgt voor de koppeling tussen de domeinnaam en het ip adres. Een bij leken minder bekende term is het PTR record. Dit zorgt er voor dat men bij het opzoeken van het ip nummer ook weer bij de naam terug komt. Een fictief voorbeeld: winkelen.nl A 12.234.56.17 Indien u nu een nslookup (commando om domeinnamen bij ip adressen te zoeken en vice versa) op winkelen.nl doet, zal het ip adres 12.234.56.17 als resultaat gegeven worden. Geeft u echter dezelfde zoekopdracht met het ip adres, dus 12.234.56.17 zal er "onbekend" als resultaat verschijnen. Men zal dus een zogenaamde reverse lookup dienen te maken. Dit zal er als volgt uit zien: 17.56.234.12-in-addr.arpa. PTR winkelen.nl Normaliter hoeft u dat zelf niet te doen, registrars en de technische voorzieningen zoals controlepanelen nemen u al snel het meest moeilijke werk uit handen middels een geautomatiseerd proces. Indien u een dedicated server huurt, kunt u ook uw eigen naamservers opzetten. Dan komt een deel van de technische kennis voor uw eigen rekening en het beste kan men zich dan ook aan de RFC's houden. Een RFC is een afspraak, vergelijkbaar met een standaard, met eisen en voorzieningen en richtlijnen, waaraan bepaalde zaken, zoals een mailserver, webserver en naamserver moeten voldoen. Een van deze richtlijnen (niet verplicht maar wel zeer verstandig) is dat beide naamservers (2 is wel verplicht) op zowel een ander subnet als ook fysiek andere servers aanwezig zijn. Op internet is er voldoende documentatie over het opzetten van naamservers te vinden.

SIDN

Dit staat voor de Stichting Internet Domeinregistratie Nederland. De SIDN is verantwoordelijk voor het stabiel functioneren en de ontwikkeling van het .nl-domein op het internet. Het belangrijkste onderdeel van de SIDN is registratie en services welke registraties en mutaties uitvoert etc. maar ook verantwoordelijk is voor de controle, o.a. dat alle gegevens juist zijn. U kunt echter niet zelf bij de SIDN een domeinnaam registreren, daar heeft de SIDN leden voor welke verantwoordelijk zijn voor een juiste afhandeling van de domeinaanvraag tussen u als klant en de registratie van dat domein bij de SIDN. De SIDN heeft het eerste landendomein ter wereld geregistreerd en schreef daarmee in 1986 met het domein cwi.nl wat daarmee meteen het oudste domein ter wereld is. Nederland heeft tevens het hoogste aantal domeinnamen per 100 inwoners. Kort geleden waren dat er nog 12 maar inmiddels is dat aantal al weer gestegen.

Registrars

Zoals reeds te lezen was, dient u als klant een domeinnaam bij het SIDN te registreren via een registrar. Het is de taak van de registrar om de gegevens op juistheid te controleren en u het contract te laten ondertekenen. Daarnaast zorgen zij voor een goede registratie bij het SIDN en de technische ondersteuning, waaronder goed werkende naamservers voor het DNS systeem, zodat uw domein uiteindelijk ook middels de geregistreerde domeinnaam op internet te vinden is door anderen. Een bekende registrar in Nederland is bijvoorbeeld Transip maar er zijn er nog veel meer. Een volledige lijst is op de site van SIDN te vinden.

Men kan niet zomaar registrar worden, hier zijn voorwaarden aan verbonden. Registrar is feitelijk het Engelstalige woord, in Nederland ook vaak de titel SIDN deelnemer gebruikt. Vereist is in elk geval dat een domein aanvraag voorzien is van uw juiste naam, adresgegevens, uw telefoonnummer en een e-mail adres waarop u te bereiken bent. Verder dient er ook een administratief en technisch contactpersoon aangegeven te worden. Over het algemeen zal de registrar zijn gegevens hierop invullen maar dat hoeft niet perse. Het administratief contact is het aanspreekpunt voor SIDN en anderen, het technische contact is het aanspreekpunt van SIDN voor technische zaken, zoals juiste DNS (naamserver) instellingen.

De marge op domeinnamen is niet altijd even groot en de prijzen verschillen nogal per registrar. Verder is er ook een groeiende concurrentie op de domeinregistratie markt. Vanwege deze reden zal een SIDN deelnemer, naast domeinregistratie vaak ook nog andere zaken aanbieden zoals webhosting en het verhuren van dedicated servers.

Domeinextensies

Als we over domeinextensies spreken, dan hebben we het over de 2, 3 of zelfs 4 letters die achter de laatste punt van een domeinnaam komen. De meest bekenden zijn .nl, .com, .org, .be, en in opkomst is .eu. In eerste instantie was het bedoeld om aan te geven waar het om ging. Zo was het de bedoeling dat .com voor company's (bedrijven) en .org voor organisaties (bijv. verenigingen) gebruikt zou gaan worden maar dat idee heeft niet lang stand gehouden. Een gewone particulier kan inmiddels ook al lang een .com domein registreren om maar een voorbeeld te geven. Een aantal registrars beperkt zich tot een aantal extensies, anderen sluiten zich aan bij meerdere organisaties zoals SIDN en Enom e.a. om nog meer extensies aan de klant ter beschikking te stellen.

Er wordt wel onderscheid gemaakt tussen de extensies. Zo zijn er de algemene Top Level domeinen. Dat zijn veelgebruikte extensies zoals .com, .net, .org, .info etc. Daarnaast zijn er de Landencode Top Level domeinen welke bestaan uit de extensie van de landen ter wereld zoals .nl, .be, .ru, .it, .fr. Opvallend hierbij is dat een verzamelnaam zoals de extensie van Europa namelijk .eu wel als top level landendomein gezien wordt, maar een verzamelnaam als .asia toch in de algemene top level domeinen te vinden is. Als derde zijn er nog de landencode second level domeinnamen. Een van de meest bekende is dan wel .co.uk welke je heel vaak tegen komt bij Engelse bedrijven. Ook .uk.net en .ru.com vallen hieronder. Als laatste zijn er ook nog namen waarbij soms speciale voorwaarden gelden zoals .com.mx en .kids.us.

Men kan niet zomaar nieuwe domeinextensies op internet zetten, alles gaat uiteraard middels afspraken tussen de diverse beheersorganisaties van de domeinen. Dit gezien het feit dat een nieuwe domeinextensie natuurlijk ook wereldwijd herkend en verspreid zal moeten worden en een en ander daarvoor ook technisch voorbereid zal moeten worden.

Domeinhandel

Steeds meer handel en communicatie vinden plaats middels het internet. Daarom werd het, zeker de laatste jaren, voor bedrijven en instanties steeds aantrekkelijker om een domeinnaam, liefst behorende of gelijkluidende aan de bedrijfsnaam te registreren, om zodoende eenvoudig vindbaar te zijn op internet voor de doelgroep.

Zoals dit altijd het geval is als interessante zaken zich voordoen heeft ook de handel in domeinnamen zich ontpopt als een interessante business. Zeker enige jaren geleden nog waren er diverse malafide handelaren die op allerlei manieren achter namen probeerden te komen van bedrijven die hun naam zouden wijzigen, bijv. wegens overname, of bedrijven die in korte tijd zouden starten, maar ook van organisaties en zelfs prive personen. Deze handelaren registreerden dan snel de domeinnaam, welke natuurlijk gewild was door desbetreffend bedrijf of organisatie. De domeinnaam probeerde men dan tegen woekerprijzen aan de liefhebbers te verkopen om op deze manier in relatief korte tijd veel winst te behalen.

De laatste jaren is deze manier van handelen nog wel aanwezig maar toch in redelijk sterke mate teruggedrongen, met name door uitspraken van rechters, die niet in het belang waren van deze handelaren.
Er is echter wel nog steeds een behoorlijke bonafide handel in domeinnamen aanwezig. Men kan hierbij denken aan domeinnamen van mensen, bedrijven of organisaties die er mee stoppen maar wiens domeinnaam weer interessant is voor anderen. Ook domeinnamen die in vroegere periodes geregistreerd maar niet (meer) gebruikt worden, ziet men veelal te koop worden aangeboden op diverse sites of handelsforums.

Wie zit er achter de domeinnaam

Er zijn situaties denkbaar, waarbij men de eigenaar van een domein wenst te bereiken, maar er geen contactgegevens op de site aanwezig zijn. Dan zijn er toch mogelijkheden om betreffende te contacteren. Een van de bekendste mogelijkheden is een whois database. Een whois database is feitelijk een grote database, waarin de gegevens van de registrar en de contractant (de domein eigenaar dus) zijn opgeslagen. Deze database kan dus ook snel aangeven of een domein nog beschikbaar is of niet. De gegevens in deze database zijn voor iedereen toegankelijk middels een whois vraag. Voor Nederlandse domeinen (.nl) kan men dit onder andere doen bij de SIDN.

Een voorbeeld zoals men bij de SIDN gebruiken kan: Men vult een domeinnaam zonder extensie (dus zonder .nl) in laat het systeem zoeken. Er zal automatisch een antwoord komen of het domein wel of niet vrij is. Indien er staat "domein is actief" is er ook gelijk een mogelijkheid om nogmaals te zoeken, maar dan uitgebreid. Hiervoor dient men het "uitgebreid" aan te vinken. Een hernieuwde zoekopdracht zal dan de houder/eigenaar, het technisch contact, het administratief contact, de deelnemer (registrar), de naamservers en de registratie- en updatedatums weergeven. Aangezien in Nederland men als houder verplicht is een correct e-mail adres te gebruiken voor de registratie zal men nu op zijn minst de contactpersoon voor het domein kunnen benaderen. Voor onder andere .nl domeinen zijn zowel de technische- alsook de administratieve eisen voor registratie hiervan een stuk strenger dan voor bijv. een .org domein.

Tips

Heeft u een goed idee en al een naam bedacht, probeer dit dan zoveel mogelijk voor uzelf te houden. Controleer zo mogelijk of de gewenste domeinnaam al bestaat en zo niet, registreer deze dan zo snel mogelijk. Wilt u een bedrijf beginnen geldt dit advies ook, doe dat zelfs voordat u naar de Kamer van Koophandel stapt. Bij inschrijving wordt u namelijk ook al naar een eventuele website of domeinnaam gevraagd. Indien u al een domeinnaam heeft kunt u al www.uwdomeinnaam.nl opgeven, zelfs al heeft u nog geen hosting pakket uitgezocht. Dit zal namelijk over het algemeen de standaard naam zijn waarop uw toekomstige website te vinden is. Vergelijk prijzen bij de diverse deelnemers en aanbieders. Maar denk er tevens aan dat goedkoop ook duurkoop kan zijn. Er zijn de nodige vergelijkingssites en plaatsen waar ervaringen worden uitgewisseld over providers en registrars en dat kan van pas komen. Het zou niet de eerste keer zijn dat een malafide registrar automatisch een domein registreert waarvan al een paar keer bekeken is op zijn site, of dat domein nog vrij is. Gelukkig komt dit nog maar sporadisch voor, maar voorkomen is beter dan genezen. Een iets duurdere prijs staat vaak ook voor meer service, support en betere bereikbaarheid, doch dat is niet altijd het geval.

Terug naar de basis

De meeste mensen hebben vast en zeker al eens gehoord van een netwerk. Een netwerk is een manier om meerdere computers met elkaar te verbinden. Hiervoor zijn in het verleden allerlei manieren en protocollen bedacht. Het principe is in feite dat je met je software en/of OS verbinding wenst te maken met een andere pc of de op de andere pc aanwezige software gebruiken of delen wilt of met het internet. Je geeft hiertoe een signaal af aan de netwerkkaart. De netwerkkaart vertaald je signalen middels protocollen in data die over het netwerk verstuurt kan worden. Uiteindelijk komt dit op de netwerkkaart van de ontvangende pc weer binnen, waarbij deze het weer omzet in data waar de pc-software c.q. OS iets mee aan kan vangen. In principe is dit een heel technisch proces wat uitgelegd word in de zogenaamde OSI Layers. Wil je de exacte technische wetenschap hebben kun je het beste hiervoor zoeken op internet naar uitleg over de OSI layers, wij gaan er hier niet verder op in.

Wel is het zo dat mede door deze werking allemaal pakketjes gemaakt worden, die o.a. voorzien zijn van een header en de data die je wilt verzenden. In de header (je zou kunnen zeggen een soort briefhoofd) staat vermeld van waar het pakketje afkomstig is en waar het pakketje naar toe moet. Een datastream op een netwerk is immers niet constant, anders zou er maar 1 pc gebruik van kunnen maken en zou de "lijn" bezet zijn. Daarom wordt de data op een netwerk in deze pakketjes verzonden. Je kunt dit ongeveer vergelijken met het principe wat het mogelijk maakt om meerdere GSM telefoons op 1 frequentie op 1 zendmast te laten werken.

Om een en ander te kunnen koppelen wordt er gewerkt met een groep van cijfers, de zogenaamde ip adressen. Dat zijn 4 blokken van cijfers, bijv. 212.204.80.003 ook wel de IPv4 reeks genoemd. Wegens het feit dat er een gebrek komt aan deze ip adressen is er nu ook het IPv6 protocol.